Nurkowanie w Sharm el-Sheikh

Wielu przylatujących na lotnisko w Sharm dostaje bezpłatne zezwolenie na pobyt w kurortach południowego Synaju na krótki czas. Obejmuje Sharm, Dahab, Nuwejbę i Tabę, ale nie resztę Egiptu. Do Kairu czy Luksoru potrzebna jest pełna wiza egipska. Czy wystarczy do Ras Mohammed, organizatorzy odpowiadają różnie — zapytaj tego, u którego rezerwujesz.

Nie. Wyspa należy do Arabii Saudyjskiej i lądowanie jest zabronione. Łodzie płynące do Tiranu kotwiczą przy rafach w cieśninie — Gordon, Thomas, Woodhouse i Jackson — a nurkuje się i snorkeluje z pokładu. Kto obiecuje plażę na Tiranie, opisuje coś, co się nie zdarza.

Zwykle nie. Ras Mohammed pobiera wstęp od osoby, zbierany na miejscu i gotówką, a rejsy do parku przerzucają go na gości. Weź drobne banknoty i paszport: na drodze na południe jest punkt kontrolny, a łodzie też się rejestruje.

Z Sharm do Kairu jest około pięciuset kilometrów drogi. Lot trwa niecałą godzinę i robi z tego dzień długi, ale normalny. Autokar jedzie sześć godzin i więcej w jedną stronę: wyjazd w środku nocy, powrót po zmroku. Piramidy są te same, ale tylko w jednym wariancie następnego dnia stoisz na nogach.

Morze jest tu ciepłe przez cały rok — nawet w środku zimy około 21–24 °C — i dlatego sezon właściwie się nie kończy. Decyduje wiatr: mniej więcej od listopada do marca popołudnia bywają wzburzone, a rejsy częściej się odwołuje. Pełnia lata jest spokojna na wodzie i naprawdę upalna na lądzie.

Nie. Sharm rósł jako kurort od lat osiemdziesiątych i własnych starożytności nie ma. Najbliższe leżą daleko w pustyni, a piramidy i świątynie nad Nilem to lot samolotem. Miasto ma za to rafę, pustynię za plecami i góry Synaju — i te są naprawdę światowej klasy.

Organizacje nurkowe zalecają po serii nurkowań co najmniej 18 godzin przerwy przed lotem, a tutejsze centra to planują. Podaj godzinę wylotu przy rezerwacji ostatniego dnia nurkowego, a centrum powie, co dopuszcza. Tej zasady warto trzymać się nawet wtedy, gdy kosztuje jeden poranek.